Tweede halve finale: een vrolijke kijkwijzer

De show opent met een terugblik op twee dagen eerder. Daarna kondigen de presentatoren de landen aan die vanavond op zullen treden.

ArmeniŽ houdt het simpel: geen gekke dingen maar Srbuk die alleen op het podium is. Ze eindigt wel tussen het vuur. De zang wordt wel met de repetitie beter, dus we hebben bijna het perfecte optreden gezien.

Sarah McTennan uit Ierland gaat op de bar liggen waar ze eerder nog met twee vriendinnen (of waren het de achtergrondzangeressen?) had gehangen. Dat is geen grapje maar wel waarheid. De zang is niet echt de sterkste van de avond. De Ierse inzending mag dan gemaakt zijn door Nederlandse liedschrijvers, wij dichten het geen finalekansen toe.

Als u nou denkt: die mevrouw die in de sneeuw speelt ken ik ergens van, u heeft gelijk. In 2011 deed deze mevrouw haar kunsten nog met zand en voor OekraÔne. Het verlevendigt wel de hele act van MoldaviŽ, die anders misschien erg ondergesneeuwd zou raken. Finale is mogelijk maar niet zeker.

Daarna gaan we Luca Hšnni zien; een van de grote favorieten. Geen dirty dancing gedurende de act. Ook de zang is niet wat het zou moeten zijn. Wij schrikken er zelfs van. Tegen het eind is Hšnni volledig buiten adem. Gaat wellicht door, maar niet op kwaliteit.

Letland treedt aan met een groene hoed. Het lied is mellow, maar misschien wel heel erg mellow. De meeste mensen gaan nu koffie zetten. U mag ook voor frisdrank kiezen. Wij raden u ernstig aan toch te blijven luisteren, want dit lied hoort u zaterdag niet terug.

Zit u al in uw luie stoel: dat treft, de Roemeense Ester Peony ook. Haar dansers hebben heel goed naar de IJslandse mannen gekeken, maar niet geluisterd. Het lied komt op ons wat saai over. Het helpt weinig dat er aan het eind allerlei vuurwerk en gouden regen tevoorschijn gehaald wordt. Wij hebben een vaag vermoeden dat een finaleplaats onhaalbaar is voor de Roemenen.

Dan krijgt u weer een praatje met de artiesten, of, afhankelijk van het land waarin u woont, een reclame voor een grote supermarkt.

De Deense inzending is erg feelgood. Als u zangeres Leonora ziet, kijkt het publiek tegen twee schotten aan. Opeens gaan de schotten weg en ziet u ook het publiek. Dan gaat Leonora klimmen en eindigt als een soort drie kleine kleutertjes met haar backing vocals. Het zal voor Denemarken spannend worden: finale of niet.

Heeft u Melodifestivalen gezien? Dan vertellen we u niks nieuws. Zo nee: u gaat een gelikte show zien waarbij John Lundvik in eerste instantie alleen op het podium staat. Later komen daar opeens vier gospelzangeressen bij die zich The Mammas noemen. Echter: wij hebben hier voor het eerst een paar flinke vocale uitglijders gehoord. Zweden gaat ongetwijfeld door.

Blauw haar: drie jaar geleden had de Zwitserse Rykka dat ook. Ze haalde de finale niet. Nu heeft Pśnda het, en dat is zo ongeveer het enige dat aan deze hele inzending opvalt, tenzij het een grote hoeveelheid you-tjes moest zijn. Een zeer kleine minderheid gelooft hier nog in een finaleplaats voor Oostenrijk.

Max Verstappen had het niet beter kunnen doen: reclame maken voor Redbull. De Kroaat Roko begint namelijk met op de grond geprojecteerde vleugels. Daarna komen er twee engelen uit de lucht die hem echte vleugels geven. Heeft een hoog Jacques Houdek-gehalte en gaat volgens ons absoluut door.

Malta stuurt een modern popdeuntje waarbij zoveel op de achtergrond gebeurt dat we bijna niet merken dat Michela eigenlijk helemaal niet zoín goeie zangeres is. Dansen doet ze ook niet zo best. Tijdens een persconferentie vertelde ze de beweging van een kameleon na te doen. Wij raden de crew aan eens een biologieles te nemen. We denken echter dat dit dankzij de televoter doorgaat.

De Litouwse Jurij staat helemaal alleen en helemaal stil op het podium. Voor iemand die zingt Run with the lions straalt hij bijzonder weinig paniek uit. Saillant detail: wanneer deze man praat is dat aanzienlijk lager dan u hem hoort zingen. U merkt: we zijn erg afgeleid van het lied. We denken dan ook niet dat hij doorrent naar de finale.

Bent u weleens tegengesproken door uw spiegelbeeld? Nee? Het overkomt Sergey Lazarev, die voor de tweede keer Rusland vertegenwoordigt. Daarna staat hij ineens in een douchecabine. We moeten wel zeggen dat hij duidelijk een professional is, ook al zien we vanavond een paar foute schakelingen. Wij zagen vanavond niet zijn beste optreden. Het zal hem niet hinderen: we zien Sergey zaterdag terug.

De Albanese Jonida Maliqi komt niet met een gemakkelijk nummer. Ze heeft een etnisch Albanees lied dat door sommigen zeer gewaardeerd wordt maar door anderen absoluut niet. Jammer genoeg slaagt ze er niet in de boodschap die in het lied verborgen zit over te brengen. We zijn bang dat het derhalve geen finaleplaats wordt voor Jonida.

Het Noorse lied verrast: maar niet door een act die bij het lied past. We zien drie artiesten die volledig los van elkaar op een podium opereren. Ook de joik wordt op geen enkele manier visueel uitgebuit. En dan is het wat aan de late kant als we ineens een hert geprojecteerd zien op de achtergrond. De meningen zijn verdeeld of Noorwegen nog een nieuwe kans krijgt.

En dan is het tijd voor Duncan Laurence. Er is gekozen voor eenvoud. Er is gekozen voor een donkere setting. Naast ons in het perscentrum zitten een Zwitser en een Oostenrijker volledig op te gaan in het lied. Eindelijk werkt ook het effect met de bal. We zien mensen met hun mobieltjes bijlichten. We zijn onder de indruk. Of Duncan Laurence de finale haalt? Wij geloven niet dat dat nog een vraag is.

Noord-MacedoniŽ stuurt Tamara Todevska. Die geeft vanavond beslist niet haar beste optreden weg. Eerder waren we diep onder de indruk van de zang en staging. We zijn dat vanavond echter niet helemaal. Toch denken we dat Tamara, in tegenstelling tot elf jaar geleden, nu wel de finale haalt.

Het spelletje met het hart en de robots dat u gaat zien bij het optreden van Azerbeidzjanís Chingiz, schijnt iets met manga te maken te hebben. Jongeren begrijpen het dan ook meteen; de iets oudere aanwezigen hier snappen het echt niet. Tijdens de juryfinale hadden wij sterk het gevoel dat er iets mis was met het geluid: zoín vocaal slecht optreden kunnen wij ons van Chingiz niet voorstellen.

Daarna zien we A million dreams uit de musical The Greatest Snowman uitgevoerd door de Shalva Band, die aan de nationale finale van IsraŽl deelnam.

Als wij een top-10 moeten maken denken wij dat MoldaviŽ, Zwitserland, Zweden, Malta, KroatiŽ, Rusland, Noorwegen, Noord-MacedoniŽ en Azerbeidzjan doorgaan.
O ja, en Nederland!



Terug naar het overzichtGepubliceerd op: 15-5-2019