Repetities VJR Macedonië, Kroatië, Oostenrijk en Griekenland

VJR Macedonië
De twee van Eye Cue beginnen tegenover elkaar als geliefden maar Marija Ivanovska loopt al gauw naar het midden van het podium om daar het lied te zingen. Ze draagt daarbij een paars pakje waarvan het net is of ze het achterstevoren heeft aangetrokken. Daarna bij het refreintje lopen de drie achtergrondzangeressen met het duo mee. Aan het eind eindigen de twee weer als geliefden tegenover elkaar op de brug. Het geheel komt nogal rommelig over. Daar komt nog bij dat de zang niet al te best was. Marija komt niet boven de muziekband uit.

Kroatië
We zien bij de opening een close-up van Franka. Ze is in een zwarte doorschijnende jurk gehuld en blijft daar staan tot het spreekgedeelte van het lied. En jawel, daar is de onvermijdelijke windmachine. Er wordt door de camera veel om haar heen gedraaid. Dat Franka alles geeft is duidelijk: er loopt een traan over haar wang. Aangezien dat bij iedere doorloop het geval is lijkt het de bedoeling.
Er zit geen overdreven franje in dit optreden en dat is ook niet nodig. Vocaal is het allemaal prima in orde. Luid applaus voor Franka in de persruimte.

Oostenrijk
Als het lied begint zien we een close-up van Cesár Sampson, die in het grijs gekleed is. Hij staat dan op een verhoging die verlicht wordt. Langzaamaan zakt de verhoging, die nog het meest weg heeft van een ruimteschip met zijn verlichting. Bij het tweede refrein zien we even een close-up van het gezicht van Cesár over het geheel heen geprojecteerd. Daarna gaat hij huppelen over het podium en komt uiteindelijk bij de brug terecht.
Muzikaal is dit wederom een ijzersterke inzending. Cesár blijft ook vocaal overeind. Ook hier zit een heel hoge uithaal in het lied. Dat is echter niet storend zoals bij andere inzendingen wel het geval is. Wel lijkt de Portugese regie nog zoekende hoe ze dit het best in beeld kunnen brengen, maar we kunnen concluderen dat waar Bulgarije het laat liggen, Oostenrijk diepe indruk maakt.

Griekenland
Yianna Terzi staat alleen in het midden van het podium, in het wit gehuld met een blauwe achtergrond. Daarbij is er weer de onvermijdelijke windmachine. Na de instrumentale break knielt Yianna. Dat is zo'n beetje het enige dat er gebeurd tijdens het lied. Als u goed kijkt ziet u dat de binnenkant van haar handen blauw gekleurd is. Dat symboliseert Griekenland.
Dat er zo weinig op het podium gebeurt is jammer want juist dit lied vraagt om visuele effecten, om de goede vocale prestatie van Yianna Terzi en het interessante lied kracht bij te zetten.

Terug naar het overzichtGepubliceerd op: 30-4-2018