Repetities 7 mei, deel 2

En dan onze, waarschijnlijk, grootste concurrent Sergey Lazarev uit RUsland! We zien hem eerst in het wit tussen, zo lijkt, spiegels. Later blijken dit hologrammen te zijn als zijn spiegelbeeld andere bewegingen gaat maken. Dan zien we Sergey in een glazen box staan waar de regendruppels vanaf druipen. Aan het eind is er een wide shot waarbij we wit en blauw licht zien. Vocaal leek alles prima in orde, op een uitglijder aan het eind na. We verwachten niet dat dat tijdens de uitzending nog eens gebeurt, daarvoor is Sergey teveel professional.

Jonida Maliqi zingt in het Albanees zodat niet direct duidelijk is waar het lied over gaat. Tijdens de nationale finale had ze graphics waarbij wel te zien was waarover het lied gaat. Hier is besloten het lied klein te houden. In een zwarte jurk met gouden oplegsels zingt ze, loepzuiver (!), haar ethnisch-Albanese gezang. Er zijn nauwelijks bijzondere graphics, we zien wat rood en goud op de achtergrond. Hierdoor komt de kracht volledig bij het lied te liggen. Aan het eind zien we een adelaar door het beeld vliegen. Hiermee wordt aan de Albanese vlag gerefereerd.

De groepsleden van KEiiNO (Noorwegen) staan ver uit elkaar, zeker de man die joikt (een Lapse manier van zingen die ook al in de Noorse inzending van 1980 en de Zweedse inzending van 2000 zat) staat ver van zijn twee kompanen af. Op de achtergrond verschillende graphics, onder meer van een berglandschap. Halverwege het lied komen de drie bij elkaar. Er wordt redelijk gezongen maar af en toe zitten Alexandra Rotan en Fred-René Øvergård Buljo (de joiker) er tegenaan. Geen folkloristische act zoals je zou verwachten, eigenlijk zelfs helemaal geen act. En dat past nou net niet bij het lied.

Zo dadelijk: Nederland....

Terug naar het overzichtGepubliceerd op: 7-5-2019